 |
| إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا {١} |
1. Kur të dridhet toka me dridhjen e saj të fuqishme, |
| وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا {٢} |
2. Dhe të nxjerrë toka atë që ka në mbrendinë e saj (barrën nga brenda), |
| وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا {٣} |
3. Dhe njeriu të thotë: “ç’ka kjo (që bën këtë dridhje)?” |
| يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا {٤} |
4. Atë ditë, ajo i rrëfen tregimet e veta, |
| بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا {٥} |
5. Ngase Zoti yt e ka urdhëruar atë. |
| يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ {٦} |
6. Atë ditë njerëzit shfaqen të ndarë në grupe që të shpërblehen për veprat e tyre. |
| فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ {٧} |
7. E kushe punoi ndonjë të mirë, që pëshon sa grimca, atë do ta gjejë. |
| وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ {٨} |
8. Dhe kush punoi ndonjë të keqe sa grimca, atë do ta gjejë. |
|
