 |
| وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ {١} |
1. And olsun (aləmi zülmətə) bürüməkdə olan gecəyə; |
| وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ {٢} |
2. And olsun işıqlanmaqda olan gündüzə; |
| وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ {٣} |
3. And olsun kişini və qadını (erkəyi və dişini) yaradana ki, |
| إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ {٤} |
4. Sizin zəhmətiniz (ey insanlar!) cürbəcürdür! (Bə´ziniz Cənnət üçün, bə´ziniz isə Cəhənnəm üçün çalışırsınız). |
| فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ {٥} |
5. Kim (malını Allah yolunda) versə, (Allahdan) qorxsa, |
| وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ {٦} |
6. Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) təsdiq etsə, |
| فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ {٧} |
7. Biz ona ən asan olanı (Cənnəti) müyəssər edəcəyik! |
| وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ {٨} |
8. Amma kim (malını Allah yolunda xərcləməyə) xəsislik etsə, (mal-dövlətinə güvənib Allaha) möhtac olmadığını sansa, |
| وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ {٩} |
9. Və ən gözəl sözü (la ilahə illallah kəlməsini) yalan saysa, |
| فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ {١٠} |
10. Biz ona ən çətin olanı (Cəhənnəmi) müyəssər edəcəyik (onu Cəhənnəm üçün hazırlayacağıq!) |
| وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ {١١} |
11. (O, Cəhənnəmə) düşəcəyi zaman mal-dövləti ona heç bir fayda verməz. |
| إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ {١٢} |
12. Bizim öhdəmizə düşən yalnız doğru yolu göstərməkdir! (Mö´min və ya kafir olmaq isə hər kəsin öz işidir). |
| وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ {١٣} |
13. Axirət də Bizim, dünya da Bizimdir! |
| فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ {١٤} |
14. (Ey insanlar!) Mən sizi alovlanan bir atəşlə qorxutdum. |
| لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى {١٥} |
15. Ora ancaq azğın (kafir) daxil olar. |
| الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ {١٦} |
16. O kimsə ki, (haqqı) yalan sayar, (imandan) üz döndərər! |
| وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى {١٧} |
17. Allahdan qorxub pis əməllərdən çəkinən isə ondan uzaqlaşdırılar (nicat tapar). |
| الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ {١٨} |
18. O kimsə ki, malını (Allah yolunda) verib (günahlardan) təmizlənər, |
| وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ {١٩} |
19. O şəxsin boynunda heç kəsin bir minnəti (ne´məti) yoxdur ki, onun əvəzi verilsin (etdiyi yaxşılıq ona əvəz olsun; və ya: o, etdiyi yaxşılıq müqabilində heç kəsdən bir mükafat gözləməz). |
| إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ {٢٠} |
20. O ancaq ən uca olan Rəbbinin rizasını qazanmaq üçün belə edər. |
| وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ {٢١} |
21. And olsun ki, o (öz Rəbbindən Cənnətdə ona verəcəyi ne´mətlərə görə) razı olacaqdır! |
|
