 |
| وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا {١} |
1. And olsun günəşə və onun saçdığı şəfəqə! |
| وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا {٢} |
2. And olsun ondan sonra zühur edən aya! |
| وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا {٣} |
3. And olsun günəşi açıqlığa çıxardan gündüzə! |
| وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا {٤} |
4. And olsun günəşi bürüyən gecəyə! |
| وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا {٥} |
5. And olsun göyə və onu qurana! |
| وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا {٦} |
6. And olsun yerə və onu döşəyənə! |
| وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا {٧} |
7. And olsun nəfsə və onu yaradıb kamilləşdirənə, |
| فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا {٨} |
8. ona günahları və Allahdan qorxmağı təlqin edənə! |
| قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا {٩} |
9. Nəfsini günahdan təmizləyən uğur qazanmışdır. |
| وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا {١٠} |
10. Onu günaha batıran isə ziyana uğramışdır. |
| كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا {١١} |
11. Səmud qövmü öz azğınlığı üzündən Allahın elçisini təkzib etdi. |
| إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا {١٢} |
12. Onların ən bədbəxti dəvəni kəsməyə qalxdıqda |
| فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا {١٣} |
13. Allahın elçisi onlara dedi: “Allahın bu dişi dəvəsinə toxunmayın və onun su içməsinə mane olmayın!” |
| فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا {١٤} |
14. Onlar isə peyğəmbəri yalançı sayıb, dəvənin diz vətərini kəsdilər. Onların Rəbbi də bu günahlarına görə onların hamısını qırıb yerlə-yeksan etdi. |
| وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا {١٥} |
15. Allah günahkarlara etdiyinin nəticəsindən çəkinməz! |
|
