 |
| عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ {١} |
1. De profeet fronst zijn voorhoofd en wendt zich af. |
| أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ {٢} |
2. Omdat de blinde man tot hem kwam. |
| وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ {٣} |
3. En hoe kunt gij weten of hij niet misschien van zijne zonden gezuiverd zal worden; |
| أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ {٤} |
4. Of dat hij vermaand zal worden, en dat de vermaning van eenig voordeel zal wezen. |
| أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ {٥} |
5. Den mensch die rijk is. |
| فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ {٦} |
6. Ontvangt gij gij met eerbied; |
| وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ {٧} |
7. Terwijl gij er niet van beschuldigd wordt, dat hij niet gezuiverd is. |
| وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ {٨} |
8. Maar hij die tot u komt, om zijn heil ernstig te zoeken. |
| وَهُوَ يَخْشَىٰ {٩} |
9. En die God vreest. |
| فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ {١٠} |
10. Verwaarloost gij. |
| كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ {١١} |
11. Gij moest volstrekt niet zoo handelen. Waarlijk, de Koran is eene vermaning. |
| فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ {١٢} |
12. (En hij die daartoe gezind is, onthoudt deze). |
| فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ {١٣} |
13. En hij is op geachte bladen geschreven. |
| مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ {١٤} |
14. Verheven en zuiver. |
| بِأَيْدِي سَفَرَةٍ {١٥} |
15. Met de handen van |
| كِرَامٍ بَرَرَةٍ {١٦} |
16. Ge�erde en rechtvaardige schrijvers. |
| قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ {١٧} |
17. Gevloekt zij de mensch! Wat heeft hem tot ontrouw verleid? |
| مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ {١٨} |
18. Van wat schiep God hem? |
| مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ {١٩} |
19. Van een droppel zaad schiep hij hem; En hij vormde hem met evenredigheid. |
| ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ {٢٠} |
20. Daarna vergemakkelijkte hij zijn uitgang uit den schoot der moeder. |
| ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ {٢١} |
21. Daarna deed hij hem sterven, en legde hem in het graf. |
| ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ {٢٢} |
22. Hierna, als het hem zal behagen, zal hij hem tot het leven opwekken. |
| كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ {٢٣} |
23. Waarlijk, hij heeft tot hiertoe niet volkomen vervuld wat God hem heeft bevolen. |
| فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ {٢٤} |
24. Laat den mensch zijn voedsel beschouwen (en op welke wijze het wordt voortgebracht). |
| أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا {٢٥} |
25. Wij doen het water door regenbuien nederstorten; |
| ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا {٢٦} |
26. Daarna splijten wij de aarde met spleten. |
| فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا {٢٧} |
27. En wij doen het koren daaruit voortspruiten. |
| وَعِنَبًا وَقَضْبًا {٢٨} |
28. Den wijngaard en het klaverblad; |
| وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا {٢٩} |
29. Den olijfboom en den palmboom. |
| وَحَدَائِقَ غُلْبًا {٣٠} |
30. En tuinen dicht met boomen beplant. |
| وَفَاكِهَةً وَأَبًّا {٣١} |
31. En vruchten en gras. |
| مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ {٣٢} |
32. Voor het gebruik van u zelven en van uw vee. |
| فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ {٣٣} |
33. Als de verdoovende klank van de trompet zal gehoord worden. |
| يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ {٣٤} |
34. Op dien dag zal de mensch van zijn broeder vluchten. |
| وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ {٣٥} |
35. Van zijne moeder en zijn vader. |
| وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ {٣٦} |
36. Van zijn vrouw en zijne kinderen. |
| لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ {٣٧} |
37. Ieder mensch zal op dien dag genoeg stof voor zich zelven hebben, om zijne gedachten bezig te houden. |
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ {٣٨} |
38. Op dien dag zullen de aangezichten van sommigen schitteren. |
| ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ {٣٩} |
39. Lachend en vroolijk zijn. |
| وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ {٤٠} |
40. En op de aangezichten van anderen zal, op dien dag, stof liggen; |
| تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ {٤١} |
41. Duisternis zal hen bedekken; |
| أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ {٤٢} |
42. Dit zijn de ongeloovigen, de zondaars. |
|
