 |
| وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا {١} |
1. Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)! |
| وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا {٢} |
2. Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim! |
| وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا {٣} |
3. Dhe ata që notojnë me shpejtësi! |
| فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا {٤} |
4. Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë! |
| فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا {٥} |
5. Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë! |
| يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ {٦} |
6. Ditën që vrullshëm bëhet dridhja. |
| تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ {٧} |
7. Që pas saj pason tjetra. |
| قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ {٨} |
8. Atë ditë zemrat janë të tronditura. |
| أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ {٩} |
9. Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara). |
| يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ {١٠} |
10. Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?” |
| أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً {١١} |
11. A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?” |
| قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ {١٢} |
12. Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!” |
| فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ {١٣} |
13. Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje). |
| فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ {١٤} |
14. Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës. |
| هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ {١٥} |
15. A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait? |
| إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى {١٦} |
16. Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë kodrës Turi Sina). |
| اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ {١٧} |
17. Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar. |
| فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ {١٨} |
18. Dhe thuaj: “E ke ndër mend të pastrohesh?” |
| وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ {١٩} |
19. Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t’ia keshë frikën Atij! |
| فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ {٢٠} |
20. Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe. |
| فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ {٢١} |
21. Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi. |
| ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ {٢٢} |
22. Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë. |
| فَحَشَرَ فَنَادَىٰ {٢٣} |
23. I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim. |
| فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ {٢٤} |
24. E u tha: “Unë jam zoti juaj më i lartë!” |
| فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ {٢٥} |
25. Atëherë tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për atë të parën. |
| إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ {٢٦} |
26. Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet. |
| أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا {٢٧} |
27. A është më i rëndë rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti atë! |
| رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا {٢٨} |
28. Ngriti kuoën e tij dhe e përsosi atë. |
| وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا {٢٩} |
29. Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi. |
| وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا {٣٠} |
30. E pastaj tokën e sheshoi. |
| أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا {٣١} |
31. Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj. |
| وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا {٣٢} |
32. Kurse kodrat ia përforcoi. |
| مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ {٣٣} |
33. Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja. |
| فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ {٣٤} |
34. E kur të vijë vala e madhe (kijameti), |
| يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ {٣٥} |
35. Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar. |
| وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ {٣٦} |
36. E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh. |
| فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ {٣٧} |
37. E për sa u përket atij që ka tepruar. |
| وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا {٣٨} |
38. Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote, |
| فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ {٣٩} |
39. Xhehennemi do të jetë vendi i tij. |
| وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ {٤٠} |
40. E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten prej epsheve, |
| فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ {٤١} |
41. Xhenneti është vendi i tij. |
| يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا {٤٢} |
42. Ty të pyesin për kijametin: “Kur do të ndodhë ai?!” |
| فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا {٤٣} |
43. Po, në çfarë gjendje je ti t’ua përkutosh atë? |
| إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا {٤٤} |
44. Vetëm te Zoti yt është dijenia për të. |
| إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا {٤٥} |
45. Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij. |
| كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا {٤٦} |
46. Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t’u duket sikur nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj. |
|
