 |
| عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ {١} |
1. Për çka pyesin ata njëri-tjetrin? – |
| عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ {٢} |
2. Për lajmin e madh, |
| الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ {٣} |
3. për të cilin ata kanë mendime të ndryshme. |
| كَلَّا سَيَعْلَمُونَ {٤} |
4. Jo, jo, ata, me siguri, do ta dinë! |
| ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ {٥} |
5. E pastaj, sërish, me të vërtetë, do ta dinë! |
| أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا {٦} |
6. A nuk u kemi bërë ne Tokën shtrat? |
| وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا {٧} |
7. E malet shtyll? |
| وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا {٨} |
8. Ne ju kemi krijuar dy lloje (mashkull e femër), |
| وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا {٩} |
9. dhe gjumin tuaj ua kemi bërë çlodhje, |
| وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا {١٠} |
10. kure natën ua kemi bërë mbulesë, |
| وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا {١١} |
11. dhe ditën e kemi caktuar për jetesë (ekonomizim), |
| وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا {١٢} |
12. dhe mbi ju kemi ndërtuar shtratë qiej të fortë. |
| وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا {١٣} |
13. Dhe kemi krijur kandil (diell) të shëndritshëm! |
| وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا {١٤} |
14. Ne, nga retë, u leshojmë ujëra të mëdha (shira) |
| لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا {١٥} |
15. për rritjen e drithërave dhe bimëve, |
| وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا {١٦} |
16. dhe kopshteve të dendura., |
| إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا {١٧} |
17. Me të vërtetë, Dita e sqarimit, është caktuar, |
| يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا {١٨} |
18. Dita kur do të fryhet në buri (Sur), e do të vini ju, grupe-grupe, |
| وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا {١٩} |
19. dhe qielli do të hapet dhe do të bëhet dyer, |
| وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا {٢٠} |
20. dhe malet lëvizin e bëhen si hije e ajrit (fatamorganë). |
| إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا {٢١} |
21. Me të vërtetë, Skëterra do të bëhet pusi, |
| لِلطَّاغِينَ مَآبًا {٢٢} |
22. për të këqinjtë vendbanim, - |
| لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا {٢٣} |
23. që aty të mbeten përgjithmonë: |
| لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا {٢٤} |
24. në të, nuk do të shijojnë as freskim, as pije, |
| إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا {٢٥} |
25. përpos ujit të vluar dhe qelbësirave, |
| جَزَاءً وِفَاقًا {٢٦} |
26. (si) shpërblim gjegjës (i veprave të tyre). |
| إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا {٢٧} |
27. Ata, me të vërtetë, nuk kanë menduar në dhënie të llogarisë, |
| وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا {٢٨} |
28. dhe argumentet Tona i kanë mohuar krejtësisht, |
| وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا {٢٩} |
29. por Ne, çdo gjë e kemi numërura dhe shënuar. |
| فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا {٣٠} |
30. “Andaj, shijoni, Ne do t’ju shtojmë vetëm dënimin”. |
| إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا {٣١} |
31. E, me të vërtetë, për ata që i kanë druajtur Perëndisë, u janë përgatitur vende kënaqësie: |
| حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا {٣٢} |
32. kopshte dhe vreshta, |
| وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا {٣٣} |
33. dhe vajza të reja, të njëjtës moshë, |
| وَكَأْسًا دِهَاقًا {٣٤} |
34. dhe kupa të plota. |
| لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا {٣٥} |
35. Nuk do të dëgjojnë atje (në xhennet) biseda të kota as gënjeshtra, |
| جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا {٣٦} |
36. (ky është) shpërblimi i Zotit tënd, i dhënë sipas llogarisë (së veprave të tyre), |
| رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا {٣٧} |
37. Zotit të qiejve dhe të Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, Mëshiruesi, të cilit askush nuk do të mund t’i bëzejë (flas), |
| يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا {٣٨} |
38. në Ditën kur Xhebraili dhe engjëjt do të jenë të rreshtuar, e nuk do të flas askush, përpos atij që do t’i lejojë Mëshiruesi, e që do të thonë të vërtetën. |
| ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا {٣٩} |
39. Ajo është Ditë e pashmangshme, e kush të dojë, do ta marr strehimin te Zoti i vet. |
| إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا {٤٠} |
40. Me të vërtetë, Ne u kemi paralajmëruar se është i afërt dënimi, në Ditën kur njeriu do t’i shohë veprat e tija, dhe, kur jobesimtari, do të thotë: “Ah, të isha dhé!” |
|
