 |
| لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ {١} |
1. And içirəm qiyamət gününə; |
| وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ {٢} |
2. And içirəm (günah etdiyi üçün, yaxud yaxşı əməli azdır deyə) özünü qınayan nəfsə! (Siz öləndən sonra mütləq diriləcəksiniz!) |
| أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ {٣} |
3. Məgər insan elə güman edir ki, (qiyamət günü) onun sümüklərini bir yerə yığa bilməyəcəyik?! |
| بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ {٤} |
4. Bəli, Biz onun barmaqlarını da (barmaq sümüklərini də, barmaqlarının uclarını da) düzəltməyə qadirik! |
| بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ {٥} |
5. Lakin insan (bundan sonra da) önündəkini (qiyaməti) danmaq (pis işlər görmək) istəyər. |
| يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ {٦} |
6. Və (istehza ilə): "Qiyamət günü nə vaxt olacaqdır?" - deyə soruşar. |
| فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ {٧} |
7. Göz (heyrətdən) bərələcəyi; |
| وَخَسَفَ الْقَمَرُ {٨} |
8. Ay tutulacağı; |
| وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ {٩} |
9. Günəşlə ay birləşəcəyi (hər ikisinin qərbdən çıxacağı, nurunun gedəcəyi) zaman - |
| يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ {١٠} |
10. Məhz o gün insan: "Qaçıb can qurtarmağa yer haradadır?" - deyəcəkdir. |
| كَلَّا لَا وَزَرَ {١١} |
11. Xeyr, (o gün) heç bir sığınacaq olmayacaqdır! |
| إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ {١٢} |
12. O gün (ey insan!) duracaq (pənah aparılacaq) yer ancaq Rəbbinin hüzurudur! |
| يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ {١٣} |
13. O gün insana öncə etdiyi və sonraya qoyduğu nə varsa (sağlığında dünyada gördüyü işlər və öləndən sonra qoyub getdiyi yaxşı, pis nə varsa, hamısı) xəbər veriləcəkdir! |
| بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ {١٤} |
14. Doğrusu, insan özü-özünə şahiddir! |
| وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ {١٥} |
15. O, hər cür üzrxahlıq etsə də, (qəbul olunmaz)! |
| لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ {١٦} |
16. (Ya Peyğəmbər! Cəbrail sənə Qur´an oxuduğu zaman) onu tələm-tələsik əzbərləmək üçün dilini tərpətmə! (Sən də onunla birlikdə Qur´anı təkrar etmə, yalnız dinlə!) |
| إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ {١٧} |
17. Çünki onu (sənin qəlbində) cəm etmək, (dilində) oxutmaq Bizə aiddir. |
| فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ {١٨} |
18. Biz onu (Cəbrailin dili ilə) oxutduğumuz zaman oxunmasını diqqətlə dinlə. |
| ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ {١٩} |
19. Sonra onu (sənə) bəyan etmək də Bizə aiddir! |
| كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ {٢٠} |
20. Xeyr, xeyr! Siz tez keçib gedəni (fani dünyanı) sevirsiniz. |
| وَتَذَرُونَ الْآخِرَةَ {٢١} |
21. Axirəti isə tərk edirsiniz. |
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ {٢٢} |
22. O gün neçə-neçə üzlər sevinib güləcək, |
| إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ {٢٣} |
23. Öz Rəbbinə baxacaqdır! |
| وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ {٢٤} |
24. O gün neçə-neçə üzlər tutulub qaralacaq, |
| تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ {٢٥} |
25. (Sahiblərinin) bel sümüklərinin (dəhşətli bir əzabla) qırılacağını anlayacaqdır! |
| كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ {٢٦} |
26. Xeyr, (can) boğaza (körpücük sümüklərinə) gəlib yetişəcəyi, |
| وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ {٢٧} |
27. "(Onu bu bəladan) kim xilas edə bilər?" - deyiləcəyi, |
| وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ {٢٨} |
28. (Can üstə olan kimsə) ayrılıq dəminin gəlib çatdığını anlayacağı, |
| وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ {٢٩} |
29. Və (ölüm qorxusundan) qıçı-qıçına dolaşacağı zaman, |
| إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ {٣٠} |
30. Aparılacağı yer Rəbbinin hüzuru olacaqdır (ey insan)! |
| فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ {٣١} |
31. Beləliklə, o (kafir Əbu Cəhl) nə (Qur´anı) təsdiq etdi, nə də namaz qıldı. |
| وَلَٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ {٣٢} |
32. Amma (Allah kəlamını) yalan saydı, (ondan) üz döndərdi. |
| ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰ أَهْلِهِ يَتَمَطَّىٰ {٣٣} |
33. Sonra da özünü darta-darta ailəsinin yanına getdi. |
| أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ {٣٤} |
34. Vay sənin halına, vay! |
| ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ {٣٥} |
35. Yenə də vay sənin halına, vay! |
| أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى {٣٦} |
36. Məgər insan elə güman edir ki, o, başlı-başına (cəzasız) buraxılacaq?! |
| أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَىٰ {٣٧} |
37. Məgər o tökülən bir qətrə nütfə deyildimi?! |
| ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ {٣٨} |
38. Sonra laxtalanmış qan oldu və (Allah) onu yaradıb surət verdi (insan şəklinə saldı). |
| فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ {٣٩} |
39. Sonra da ondan biri kişi, biri qadın olmaqla iki cift (həmtay) yaratdı. |
| أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ {٤٠} |
40. Elə isə O Allah ölüləri diriltməyə qadir deyildirmi?! |
|
