 |
| قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ {١} |
1. Zeg: Ik zoek mijne toevlucht bij den Heer der menschen, |
| مَلِكِ النَّاسِ {٢} |
2. Den Koning der menschen, |
| إِلَٰهِ النَّاسِ {٣} |
3. Den God der menschen; |
| مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ {٤} |
4. Dat hij mij bevrijde van de boosheid van den luisteraar, die snoode gedachten inblaast en zich dan verborgen terugtrekt. |
| الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ {٥} |
5. Die kwaade ingevingen der menschen aan de harten toefluistert. |
| مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ {٦} |
6. Tegen de geniussen en de menschen. |
|
